Najčešće korišćeni termini u Seizmologiji

Površinski talasi - Seizmički talasi koji se prostiru po slobodnoj Zemljinoj površini ili duž diskontinuiteta u unutrašnjosti Zemlje i koji su sporiji od zapreminskih talasa. Postoje dva tipa površinskih talasa koji se javljaju kod udaljenijih zemljotresa - Laveovi (Love) i Rejlijevi (Rayleigh) talasi.
Rasjedi - U slučaju međusobnog primicanja dvije susjedne tektonske ploče, nastaje njihovo sučeljavanje. U zoni sučeljavanja formiraju se visoki pritisci u stijenama, pri čemu nastaje akumuliranje visokih napona u stijenskim masama Zemljine kore. Kada naponi dostignu granicu mehaničke čvrstoće stijena, dolazi do pucanja stijena duž najslabijih zona i pri tome nastaju tektonske forme poznate kao rasjedi i dislociranje stijenskih masa duž rasjedne ravni.
Rejlijev (Rayleigh) talas - Površinski talas koji predstavlja kombinaciju longitudinalnog i transverzalnog talasa čijim se prostiranjem oscilacije čestica sredine vrše u ravni upravnoj na površinu, a paralelnoj pravcu prostiranja.
S talasi - Sekundarni, smičući ili transverzalni talasi čijim prostiranjem čestice sredine osciluju u ravni upravnoj na pravac prostiranja talasa, analogno prostiranju svjetlosti ili elektromagnetnim oscilacijama.
Seizmički hazard - Predstavlja vjerovatnoću pojavljivanja zemljotresa odgovarajućih karakteristika, u okviru određenog perioda vremena i na određenom mjestu, koji će se na određeni način manifestovati na toj lokaciji. Seizmički hazard se izražava sa tri međusobno zavisna elementa: amplitudom kretanja tla, povratnim periodom vremena i vjerovatnoćom realizacije takvog događaja.
Seizmički rizik - Predstavlja stepen mogućih gubitaka ljudskih života i materijalnih dobara u slučaju pojave zemljotresa određenog intenziteta na određenom području i obično se izražava relativnim brojevima (u odnosu na maksimalno mogući gubitak). Matematički se definiše kao konvolucija seizmičkog hazarda i funkcije povredljivosti objekta (kvaliteta ili seizmičke otpornosti objekta).
Seizmograf - Osnovni registracioni instrument u seizmološkoj praksi, pomoću kojeg se mehanički efekat seizmičkih talasa zemljotresa na tlu pretvara u elektromagnetskom seizmometru u indukovan napon, koji se zatim registruje na odgovarajućem rekorderu. Zavisno od načina transformisanja mehaničkih vibracija tla u seizmometru - možemo registrovati ili apsolutnu vrijednost pomaka tla ispod seizmometra ili brzinu oscilovanja tla.
Seizmogram - Kontinualni grafički zapis seizmičkih talasa (odnosno oscilovanja tla) registrovan na seizmičkom rekorderu prilikom događanja zemljotresa. Koriste se rekorderi za registrovanje vertikalnih i horizontalnih oscilacija tla, što je uslovljeno tipom seizmometra koji je povezan sa rekorderom. 
Seizmologija - Relativno mlada naučna oblast geofizike, proučava složene procese koji uslovljavaju nastanak zemljotresa, kretanja stvorenih seizmičkih talasa u Zemljinoj kori i njenoj dubljoj unutrašnjosti, kao i mehaničke efekte dejstva seizmičkih talasa na tlu i objektima.
Seizmoskop - Posebno dizajniran seizmološki instrument, namijenjen registrovanju dinamičkog odziva građevinskih objekata, u uslovima dejstva jakih bliskih zemljotresa.
Subdukcija - Proces podvlačenja jednog dijela Zemljine kore pod drugi, naročito u zonama sučeljavanja tankih okeanskih kora i relativno debelih kontinentalnih ploča, gdje se okeanska kora podvlači pod kopneni dio Zemljine kore i lagano tone u omotač Zemljinog jezgra.
Teleseizam - Seizmički talasi koji se registruju na rastojanjima većim od 10 lučnih stepeni (1° = 111.195 km).
Tektonske ploče - Teorija o tektonici ploča pretpostavlja da je Zemljina kora kompozit većeg broja segmenata, odnosno da je sastavljena od niza većih ili manjih segmenata Zemljine kore koje plutaju na magmi. Ove ploče se nalaze u stanju stalnog relativnog kretanja, koje je uslovljeno termodinamičkim procesima u Zemljinom omotaču. Ukoliko ove ploče obuhvataju čitave kontinente, tada se nazivaju kontinentalnim pločama.
Zapreminski talasi - Određena vrsta seizmičkih talasa koji se prostiru kroz Zemljinu unutrašnjost, a manifestuju se kao longitudinalni i transverzalni talasi.
Zemljin omotač - Tzv. omotač Zemljinog jezgra koji koji se nalazi u usijano-tečnom stanju i zaliježe ispod donje granice Zemljine kore zahvatajući zonu do dubine od oko 2.900 km.
Zemljina kora - Zemljina kora ili litosfera predstavlja očvrsli (ohlađeni) sloj Zemlje, čija debljina u zonama okeana varira između 10 - 15 km, dok u kontinentatlnim djelovima iznosi 25 - 60 km.
Zemljotres - Složeni dinamički proces koji se manifestuje iznenadnim lomom stijenskih masa Zemljine kore pod dejstvom visokih napona. Prema načinu nastanka razlikuju se prirodni (tektonski, vulkanski i urvinski) i vještački (vještačka akumulaciona jezera i dr.) zemljotresi.
 
   
   
 
   
02/06/2013